Chiangmai en Chiangrai

Allereerst iedereen hartstikke bedankt voor de lieve reacties! Echt super om te lezen hoe iedereen mee leeft zo ver weg!

Wij genieten hier nog steeds enorm. Het noorden van Thailand is echt ongelooflijk mooi, qua natuur maar ook qua cultuur. Er wonen 6 verschillende hilltribes in Thailand, veelal vanuit Burma, Zuid China en Laos afkomstig. Wij hebben inmiddels al "kennis' mogen maken met 4 verschillende (zie foto's). Vooral de longnecks, die eigenlijk Paduang heten waren interessant. Nog een weetje (wat wij niet wisten en nu wel ;)): De nek wordt niet langer, maar door de zware ringen, worden de schouderbotten naar beneden gedrukt waardoor de nek langer lijkt. Volgens hen heel erg mooi, als een zwanenhals. Kwestie van smaak ;)

Bij de Hmong hebben we in een door hen opgerichte logde in de heuvels gelogeerd. Echt een geweldige ervaring. Ons supermooie huisje (in Hmong-stijl) had een fantastisch uitzicht (zie foto's) en ' s nachts in de middle of nowhere in de heuvels met allerlei dierengeluiden slapen was ook al een ervaring op zich; wel beetje eng (heb heel dicht tegen Marc aan onder de klamboe gelegen).

We hebben inmiddels ook al heel wat toeristische plaatsen bezocht; het een gaver dan het ander (orchid/ butterfly farm, elephant camp, monkey school, snake farm). Met zijn tweetjes hadden we iig overal erg veel lol (zie div. foto's). Heb vooral gelachen op de olifant, waar Marc zich krampachtig vasthield om er maar niet af te vallen en daardoor zo'n serieus gezicht trok (zie foto). Daarentegen was 'ie weer een enorme held door een python te kussen (wel enorm smerig en weer 2 dagen niet zoenen ;))

Inmiddels zitten we al weer 3 dagen in Chiang rai, wat we beiden een superleuke en -relaxte plaats vinden. Wel wat ongelukjes meegemaakt. Halve ochtend in dental clinic in ziekenhuis doorgebracht omdat andere kant van Marc's tand ook afgebroken was. Nu noodvulling en hopen dat 'ie het nog even houdt, iig tot in Hua hin.  Daarnaast reed onze tuk tuk een motor met 2 mannen erop omver. Gelukkig geen gewonden en na in eerste instantie wat boze gezichten konden ze erom lachen en gaven ze elkaar de hand. Dat schijnt wel typisch Thais te zijn, dat ze overal om lachen, zelfs als ze een ongeluk maken.

Een hoogtepunt in Chiangrai vonden we de wat Rongkhun, een witte tempel, 13 km buiten Chiangrai. In tegenstelling tot de andere tempels die we allemaal bezocht hebben, is dit een hele "jonge", nl net 10 jaar oud. Het lijkt door de witte en zilveren kleur meer op een schitterend ijspaleis dan een boedhistische tempel. 

Binnen in de tempel zat een monnik te bidden. We vonden het wel heel knap dat hij zo stil en sereen kon blijven zitten, totdat ze om 5 uur ons verzochten weg te gaan omdat de tempel dicht ging. De lampem gingen uit, de luiken dicht maar de monnik bleef zitten. Bleek een wassen beeld te zijn, maar leek super echt :)

Vandaag laatste dagje in Chiang rai lekker gerelaxed aan zwembad en in de stad! Morgen heel vroeg op om op tijd aan boord te gaan van de boot naar Laos! Hebben al heel veel zin in!

 Tot de volgende update vanuit Laos!